AMKEN – Theater Of The Absurd (προακρόαση)

Πέμπτη βράδυ.

Τοποθεσία:  Made In Hell Studios.

Στόχος: προακρόαση του νέου, πρώτου δίσκου των Amken.

Οικοδεσπότες: Βάνιας Αποστολόπουλος, Γιάννης Καρακούλιας, Χάρης Ζαμπούκος από τους Amken και οι David Prudent και Στέλλα Τσολάκου των Made In Hell studios.

Αρκετά μουσικά site έκαναν την παρουσία τους στην προακρόαση του πρώτου δίσκου των Amken, με αποτέλεσμα να μεταφερθούμε στην μεγάλη αίθουσα που γίνονται οι πρόβες. Καναπέδες άνετοι, ένα ποτάκι για το καλωσόρισμα και μετά την σύντομη εισαγωγή που μας έκανε το συγκρότημα για το πότε έγιναν οι ηχογραφήσεις και τον συνήθη, πλέον, ύποπτο Bill Hauser που επιμελήθηκε το εξώφυλλο, ο David παραγωγός του “Theater Of The Absurd” πάτησε το play.

  1. Shattered Sanity

One, two, three, four και πάμε με γκάζι. Η φωνή του Βάνια κουβαλάει πολλά από Petrozza, αλλά πλέον είναι μετριασμένο τραγουδώντας σε άλλη τονικότητα, προσθέτοντας σοβαρότητα στα κομμάτια. Το “Shattered Sanity” στιχουργικά αναφέρεται στην τρέλα. Gang vocals θα έχουμε, ένα ωραίο κόψιμο σε mid tempo για να μπει ένα ωραίο solo αλά old Megadeth και επιστροφή στο γρήγορο thrash της έναρξης.

  1. Theater Of The Absurd

Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου καταπιάνεται στιχουργικά με ένα από τα αγαπημένα metal μοτίβα. Η θρησκεία και όλα τα δεινά που κουβαλά. Με έναν Anthrax τρόπο θα μας μπάσει το κομμάτι, το οποίο θα πλησιάσει το thrash/death στο μεσαίο του μέρος, για να βαρύνει μετά πολύ αποκτώντας ένα πολύ ιδιαίτερο vibe, το οποίο θα το κρατήσουν τρόπον τινά και στο επόμενο.

  1. D.A.P. (ft. Β. Θεοδωράκης)

Το “D.A.P.” (aka Divas And Posers ή αλλιώς ΔΑΠ) εύκολα καταλαβαίνει κανείς που κινείται στιχουργικά. Ένα ρυθμικό riff, μπόλικα gang. Ο Θεοδωράκης, κιθαρίστας των Revolted Masses θα χαρίσει ένα fast and furious κιθαριστικό solo. Μιας και είναι ήδη ανεβασμένο στο Youtube, το βρίσκουμε και το ακούμε άμεσα.

  1. Obedient Dogs

Με riff που θυμίζει τους Slayer στην “Seasons…” εποχή, ξεκινάει το “Obedient Dogs”, αναφερόμενο στην αστυνομική βία και την κατάχρηση εξουσίας. Αρκετά πιο τεχνικό κομμάτι, ε κάτι από “Painkiller” μέχρι και Annihilator. Πολύ ωραία κοψίματα, σφιχτές μεταβάσεις. Το κομμάτι θα παίζεται αρκετά χρόνια.

  1. Wired

Πόσο καλωδιωμένος είσαι και είμαι;  To “Wired” θα παραμείνει τεχνικό (στα πλαίσια των Amken πάντα ο όρος), ρυθμικό με ωραία κοψίματα, ενδιαφέροντα drum περάσματα και ένα φοβερό break που θα μπει με screaming κιθάρες. Ύπουλο κομμάτι.

  1. Soul’s Crypt

Παλιότερο τραγούδι, υπάρχει και το αντίστοιχο video clip του. Bay area thrash η βάση του, κινείται στιχουργικά ανάμεσα στα δύο πρώτα κομμάτια, ξεφεύγοντας από το κοινωνικοπολιτική τους εναντίωση. Ακούστε το και απολαύστε το δίχως να σας τα λέω εγώ.

  1. Sacred Machine

Αρκετά προσωπικό κομμάτι για τον κιθαρίστα της μπάντας. Μια διδαχή από έναν μεγαλύτερο σε ένα μικρότερο, βασισμένο σε mid tempo ρυθμούς, με απλό στη δομή riff. Τείνει προς το heavy metal (δηλαδή μπαλάντα για τα thrash δεδομένα)αφήνοντας κάτι να αιωρηθεί προς Σουηδία μεριά.

  1. Addicted to Green

«Τα λεφτά, τα λεφτά τα εκατομμύρια» που λέει και το τραγούδι. Φτάνοντας στο τέλος, πιάνουν ξανά τις αρχικές ταχύτητες, με ρυθμικό κόψιμο και ξανά πάλι στο γρήγορο μέρος. Έχει ένα ενδιαφέρον εφέ στα gang vocals και ένα πολύ ιδιαίτερο bass πέρασμα. Κόβεται λίγο απότομα ή εάν αφήσεις να ξαναρχίσει ο δίσκος γίνεται ένα ωραίος κύκλος;

Συνολικά ο δίσκος είναι Thrash. Μη γελιόμαστε και καθαρίζουμε φασολάκια με γάντια του μποξ. Άλλοτε πιο τεχνικός, άλλοτε πιο brutal. Έχει τα σημεία που ξέρεις ότι θα κόψει, και στα περισσότερα ξέρεις περίπου την δομή. Αυτό σε όποιον αρέσει θα του κάνει να φανεί ο δίσκος οικείος και πιο κοντινός, γιατί έτσι θέλει το thrash του και σε όποιον ψάχνει να βρει τρομερές καινοτομίες και μονάχα εκπλήξεις, πέρα από κάποια Annihilator σημεία, νομίζω άδικα ψάχνει σε αυτόν τον δίσκο και σε αυτό το είδος γενικότερα. Το σύνολο του “Theater of the Absurd” έχει ένα τεράστιο ατού: βγάζει μια ομαλότητα στην ολότητα του και ένα αίσθημα ότι έγινε αβίαστα. Με ήχο δίχως υπερβολές και τρελό processing, ο David έβγαλε ένα old school αποτέλεσμα, καθαρό, διαυγές και σε κάνει να νιώθεις ότι η μπάντα παίζει live στο studio, μπροστά σου.

Μετά την προακρόαση του δίσκου οι Amken κάθισαν μαζί με τον David Prudent, απέναντί στους ανταποκριτές από τα μουσικά site για να ρίξουν περισσότερο φώς στην νέα τους δουλειά, στην συνεργασία τους με τον David και να μας συστήσουν το νέο τους μέλος.

Τι ξεχωριστό είδατε στον David και μπήκατε μαζί του στο studio;
Ήταν αρκετά creepy και μας άρεσε. Είχαμε έρθει συστημένοι στον David, μας έπεισε με την πρώτη και αφού ηχογραφήσαμε το E.P. δεν υπήρχε περίπτωση να κάνουμε πίσω. Ακούσαμε κάποιες παραγωγές που είχε κάνει ο David και ψηθήκαμε. Δοκιμάσαμε και εκεί πειστήκαμε απόλυτα. Από την άλλη, ο David και η Στέλλα είναι άνθρωποι που αν έχεις διάθεση να κάνεις πράγματα θα σε βοηθήσουν, θα σε συμβουλεύσουν, θα σου προτείνουν πράγματα.

Χάρη εσύ είσαι ο νέος στην μπάντα. Είχες παίξει πριν αλλού;
Ναι, είχα παίξει. Αλλά τα παιδιά τα γνωρίζω 4 χρόνια τώρα. Ήμασταν μαζί πριν το E.P., απλά τότε δεν μπορούσα να συνεχίσω λόγω σχολίου.

Έχει αλλάξει κάτι από τον καιρό που τους πρωτογνώρισες μέχρι τώρα που είναι  μία μπάντα, η οποία έχει πια επαγγελματική αντίληψη;
Τα παιδιά τα ένιωθα από την αρχή πολύ κοντά μου και είναι πολύ σημαντικό αυτό. Γουστάρω όλη αυτή τη φάση και είναι αυτό που ήθελα να κάνω.

Θα αλλάζατε κάτι στο πρώτο σας album;
Τίποτα. Ήταν αυτό που μας εξέφραζε τότε. Ότι διαφορετικό μπορεί να σκεφτούμε θα το κάνουμε στο επόμενο.

David πόσο διαφορετική είναι η μπάντα από τότε που τη γνώρισες;
David : Πολύ διαφορετική. Όταν τους γνώρισα ήταν παιδιά που έπαιζαν ό,τι τους ερχόταν, όπως τους ερχόταν και περνούσαν καλά. Τώρα κάνουν κάτι «μεγαλύτερο», παίζουν πολύ καλύτερα και πλέον όταν παίζουν live το αποτέλεσμα είναι σχεδόν όπως και το ηχογραφημένο και αυτό είναι πολύ καλό.

Είχες ξεκάθαρη άποψη για το πώς θα ακούγεται αυτός ο δίσκος;
David : Όχι, γιατί είναι  μία ομαδική δουλειά. Δοκιμάσαμε διάφορα πράγματα και κρατήσαμε τα καλύτερα.

Σας έφυγε καθόλου το άγχος τώρα που ο δίσκος είναι έτοιμος να βγει;
Δεν ήταν άγχος βασικά, ήταν προσμονή. Επειδή άργησε να βγει, αλλά εμείς το έχουμε πολύ καιρό στα χέρια μας, δεν μας κάνει και τόση αίσθηση. Και ναι, μας φεύγει ένα άγχος, αλλά έρχεται αυτό του πώς θα πάει.

Είστε ευχαριστημένοι με την εταιρεία σας;
Με την μέχρι τώρα συνεργασία με τη No Remorse και τις συνεννοήσεις είμαστε πολύ ικανοποιημένοι.

Φωτογραφία: Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος