Έχοντας δει πλέον τους KollektivΑ αρκετές φορές, αναγνωρίζω δύο ως βασικά χαρακτηριστικά των εμφανίσεων τους: τη σιγουριά της ποιότητας και την έκπληξη που κάθε φορά σου επιφυλάσσουν. Είναι η μπάντα, που έχει αναλάβει να σηκώσει την άκρη του νήματος, από εκεί που την άφησαν οι προηγούμενοι και να φέρει ξανά το ελληνόφωνο rock στο προσκήνιο. Το αξιοσημείωτο είναι πως αυτή τους η προσπάθεια, δεν περιέχει καμία νοσταλγία στις ένδοξες μέρες της συγκεκριμένης σκηνής. Όσοι δεν θέλετε να δείτε τις Τρύπες, τα Διάφανα Κρίνα, τα Ξύλινα Σπαθιά κ.ά. “του σήμερα” (λες και θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο…τέσπα, άλλη κουβέντα) και άλλες τέτοιες καρικατούρες, οι KollektivA προσφέρουν την εγγύηση ενός καλού rock show, με πολυδιάστατη δισκογραφία και δυνατότητα ευελιξίας ανάμεσα σε “συγγενικά” μουσική ήδη. Είναι από τις ελάχιστες εκείνες περιπτώσεις (ειδικά όταν μιλάμε για ελληνόφωνη σκηνή) που το κάθε βήμα γίνεται προσεκτικά, πάει την κατάσταση ένα βήμα παραπέρα και περιέχει ένα ρίσκο, το οποίο τελικά τους βγαίνει. Κι αυτό είναι αποτέλεσμα ταλέντου και δουλειάς.

Το Σάββατο 8 Απριλίου, με τη Μεγάλη Εβδομάδα προ των πυλών, στο Gagarin 205 μαζεύτηκαν πολλοί φίλοι του συγκροτήματος, δημιουργώντας από νωρίς μια ζεστή ατμόσφαιρα. Η συναυλία είχε διαφημιστεί ως ένα «προκλητικό» rock / hip hop crossover, κάτι που γινόταν εύκολα αντιληπτό και από τους guests που είχαν ανακοινωθεί και όλοι περιμέναμε πώς θα βγει αυτό στη σκηνή.

Τον κόσμο υποδεχόταν ένα χλιαρό dj set από Coffee Break Cookies, το οποίο μάλλον απαρατήρητο πέρασε, αλλά και πάλι ήταν καλύτερο από ένα cd, ενώ λίγο αργότερα στη σκηνή ανέβηκαν οι KollektivA

Δυνατό ξεκίνημα με το παλιότερο “Αυτή δεν είναι η ζωή σου” και για τα επόμενα 4 τραγούδια, η μπάντα δίνει ένταση στη βραδιά, προσπαθώντας παράλληλα να βρει τα πατήματά της. “Λέξεις επάνω σε χαλκό” (ή αλλιώς “Π.Φ.”) και το έδαφος στρώνεται για τους πρώτους καλεσμένους της βραδιάς. Η παρέα των PsyClinic TactiX πιάνει μικρόφωνα, ραπάρει, χώνει με το εύστοχα επιθετικό “Γιατί επιμένεις” και δίνει ακόμα περισσότερα γκάζια με το “Πυρρίχιος Χορός”, το κοινό ανταποκρίνεται, χέρια και κεφάλια παρασύρονται από τον ρυθμό και αποχωρούν καταχειροκροτούμενοι. Η υπερ-μορφή του Πέτρου Πουντίδη παραμένει στη σκηνή και προσθέτει low bap περάσματα στο “Μες στη μηχανή (ΕΛ.ΠΕ.)”, τα οποία και έδεσαν απόλυτα με το κομμάτι.

Αλλαγή κλίματος με τη «Μαίρη» (“Μαίρη μη λυπάσαι πια”) του Μάνου Ξυδούς και σειρά παίρνει ο Μόνιμος Κάτοικος. Μαζί ερμηνεύουν το “Ομφάλιος” και “Μαύρη Σελήνη” σε ένα ατμοσφαιρικό κρεσέντο. Κάπου εκεί συνειδητοποιούμε πως το πείραμα του crossover έχει ήδη πετύχει.

 

Δε σου μοιάζω” από τα «Σύρματα», το single “Έλενα” και ακόμα πιο πίσω με το “Αγύριστο Κεφάλι” μας επαναφέρουν στον πλανήτη KollektivA, με τον Νικόλα Καρίμαλη (Razastarr) να προσγειώνεται κι εκείνος και με τη μπάσα φωνή του να βαραίνει το κλίμα του. Το “Κατευθύνεσαι” προλαβαίνει στη μικρή του διάρκεια και μας φτύσει τους στίχους κατάμουτρα, το “Φοινικικό” μπαίνει ως γέφυρα και η εμφάνισή του κλείνει με το “Κανένας πόνος δεν είναι αρκετός” από τα παλιά. Οι KollektivA κλείνουν τον κύκλος με το ακουστικό “Δυο μαθήματα”, από τη «Μπαλάντα της Φυλακής».

Θεωρώ πως με την άνοδο του Δημήτρη Καλατζή, των αγαπημένων Tsopana Rave, στη σκηνή, η βραδιά πέρασε σε άλλη φάση. Ο «Μίμης», με το χιούμορ (πότε κολλώντας 5ευρω στο μέτωπο του Φάνη -ο οποίος κατάφερε να το μετατρέψει σε 20ευρω!-, πότε με τις ατάκες του), ξεσήκωσε τον κόσμο και τα κλασικά “Μου το ‘χα πει” και “Κορνηλία” αποδόθηκαν μέσα στην αποθέωση που τους αρμόζει. Οι KollekitvA φρόντισαν να κρατήσουν το hype της στιγμής με την τριπλέτα Bandiera Rossa / Anarchy in U.K. / Bella Ciao” και τον Δημήτρη Καλατζή να παραμένει στη σκηνή, σηκώνοντας τον Γιαννούχο από τα drums, παίρνοντας τη θέση του. Το κλασικό πλέον sing along στο “Ο Δρόμος που τραβάω”, διασκευή στους Magic De Spell με το “Φώναξε” και έτοιμοι για τον επόμενο guest.

MC Yinka on stage και όπως δηλώνει ο ίδιος “όταν οι παρέες κάνουν μουσική, έχουν πιο πολύ δύναμη”. Sin City” (όχι κάτι που έχει να κάνει με το comic), “Δάκρυ και Λάβα” από τα δικά του, για πρώτη φορά ζωντανά, ενώ στο φρέσκο ακόμα “Ονειρεύομαι” που ακολουθεί, ο ταλαντούχος ράπερ ενώνει τις δυνάμεις του με τη μπάντα των KollektivA.

Οδεύουμε προς φινάλε πλέον, με 5 ακόμα συνθέσεις από περασμένες δισκογραφικές δουλειές της μπάντας, τις οποίες τραγουδούν όλοι. Στη σκηνή ανεβαίνουν όλοι οι καλεσμένοι της βραδιάς για να εισπράξουν δικαίως την αγάπη του κόσμου και ο (κουρεμένος) Θανάσης, εκτός προγράμματος προτρέπει και τελικά πετυχαίνει να παιχτεί και το Killing in the name…” των R.A.T.M..

Η βραδιά κρίνεται επιτυχημένη και σε αυτό συνέβαλε πολύ και ο ήχος που “έφτιαξε” για εμάς ο Μιχάλης Σκαράκης από την κονσόλα. Το επίπεδο επαγγελματισμού των KollektivA είναι σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα, όπως και η ποιότητα που προσφέρουν. Τα στοιχήματα που βάζουν, τους αναγκάζουν να ξεπερνούν κάθε φορά τον εαυτό τους και να γίνονται καλύτεροι και το μόνο που μένει ως ερώτηση είναι το “τι έχει σειρά τώρα;”.

Setlist:
1. Αυτή δεν είναι η ζωή σου
2. Σπασμένα Φρένα
3. Μηχανισμός
4. Μπαμ
5. Μη Μιλάς
6. Λέξεις επάνω σε χαλκό (Π.Φ.)
7. PsyClinic TactiX – Γιατί επιμένεις
8. PsyClinic TactiX – Πυρρίχιος χορός
9. Μες στη μηχανή (ΕΛ.ΠΕ.)
10. Μαίρη μη λυπάσαι πια
11. Μόνιμος Κάτοικος – Ομφάλιος
12. Μόνιμος Κάτοικος – Μαύρη Σελήνη
13. Δε σου μοιάζω
14. Έλενα
15. Αγύριστο Κεφάλι
16. Νικόλας Καρίμαλης (Razastarr)– Kατευθύνεσαι
17. Φοινικικό
18. Νικόλας Καρίμαλης (Razastarr) – Κανένας πόνος δεν είναι αρκετός
19. Δυο Μαθήματα
20. Δημήτρης Καλατζής (Tsopana Rave) – Μου το ΄χα πει
21. Δημήτρης Καλατζής (Tsopana Rave) – Κορνηλία
22. Bandiera Rossa/ Anarchy in U.K. / Bella Ciao
23. O δρόμος που τραβάω
24. Φώναξε
25. MC Yinka – Sin City
26. MC Yinka – Δάκρυ και λάβα
27. Ονειρεύομαι
28. Μικρόκοσμος
29. Εδώ
30. Μπαλάντα της Φυλακής
31. Which side are you on?
32. Δρόμος

Photo Gallery:

Flickr Album Gallery Pro Powered By: Weblizar


Φωτογραφίες: Ελίνα Παπανικολάου