Δύο μήνες μετά την αρχικά προγραμματισμένη ημερομηνία τους, οι Kalamata κατάφεραν και ήρθαν στη χώρα μας για να τους απολαύσουμε στο MODU μαζί με δύο δυναμικές ελληνικές μπάντες. Υπενθυμίζω ότι το Μάρτιο η εμφάνισή τους είχε αναβληθεί λόγω απεργιών.

Kalamata το όνομα των Γερμανών headliners, καλαματιανή η καταγωγή των Mr.Booze, της μπάντας που «άνοιξε» το live. Κεφάτοι, με ωραίο ήχο σε κιθάρα και μπάσο και άνετοι ζέσταναν με τις δυναμικές τους συνθέσεις τον κόσμο. Συνθέσεις που κινούταν στο χώρο του heavy rock και του stoner με έντονα rock n roll στοιχεία, ειδικά όσον αφορά τον τραγουδιστή. Επέλεξαν να ξεκινήσουν με τέσσερα καινούρια κομμάτια τους, από τα οποία ξεχώρισα το “The Settler” και την εισαγωγή του, για να συνεχίσουν με τέσσερα παλιά τους. Ενδιαφέρον ρυθμικά το “A Small Death”, πιο βαρύ και metal το “When Lyri Was a Hippie”, ενώ έκλεισαν με το πιο χορευτικό και rock n roll “Lazy Dog”.

Setlist.

  1. The Settler
  2. As I’m Lowered Down
  3. The Boleskine House
  4. Charlie Manson’s Eyes
  5. A Small Death
  6. When Lyri Was a Hippie
  7. Lazy Dog

Το ύφος δεν άλλαξε πολύ όταν ανέβηκαν στη σκηνή οι Rebel Dogs, παρά μόνο ο ήχος έγινε πιο μοντέρνος και λίγο πιο άγριος. Σταθερός ο ντράμερ, πολύ καθαρός στο παίξιμό του ο κιθαρίστας, γέμισε τον ήχο τόσο με τα μικρά σολάκια του όσο και με τα δεύτερά του. Ευχάριστη έκπληξη η φωνή του μπασίστα, η οποία συνδυαζόταν με σωστό γρέζι και καλή προφορά, ενώ εμφανής ήταν επίσης η πολύ καλή χημεία των τριών, ειδικά για μια νέα μπάντα. Πρώτο μου κίνησε το ενδιαφέρον το “Buried” και στη συνέχεια το “Mindless” για να έρθει το πιο «ραδιοφωνικό» “Demons” να με κάνει να το ψάξω την επόμενη μέρα, παρόλο που δεν υπάρχει κάπου ηχογραφημένο εν τέλει.

Setlist.

  1. Higher
  2. Save my Soul
  3. Buried
  4. No Reason
  5. Mindless
  6. Demons
  7. Four Horsemen (Metallica cover)
  8. Point of No Return
  9. Razorcut

Λίγη ώρα μετά τις έντεκα ξεκίνησαν οι Kalamata, το instrumental psychedelic-stoner rock τρίο από τη Γερμανία. Κυρίαρχη θέση κατείχε το μπάσο, καθώς αυτό τοποθετούσε και καθοδηγούσε τα riffs και η κιθάρα συνήθως γέμιζε με ψυχεδελικά εφέ και solos. Το ίδιο συνέβη και με τη σκηνική τους παρουσία. Ο μπασίστας μιλούσε στο μικρόφωνο, φώναζε «γεια μας» πίνοντας την μπύρα του και ήταν γενικά αυτός που επικοινωνούσε με τον κόσμο. Να σημειώσω εδώ ότι όλο το βράδυ επικρατούσε ένα, με την καλή έννοια, χαλαρό κλίμα, όπου μπάντες και κοινό έγιναν μια παρέα σε ένα αρκετά γεμάτο, για Κυριακή, μέρος. Ο ήχος των Kalamata ήταν σκληρός, τραχύς και νοσταλγικός, ενώ ρυθμικά μπάσο και ντραμς αποτέλεσαν μια ενιαία αδιάσπαστη βάση σε όλη τη διάρκεια του setlist. Έπαιξαν όλα τα τραγούδια του καινούριου τους δίσκου και διάσπαρτα κάποια από το πρώτο τους album. Δύσκολο να ξεχωρίσεις κάποιο τραγούδι από τη στιγμή που η ροή ήταν συνεχής σαν ένα συνεχόμενο jamming, μου έμεινε όμως η μπασογραμμή του “Shows”. Το encore έγινε λίγη ώρα μετά τις δώδεκα με το τελευταίο τραγούδι “Mother” να παίζεται ειδικά αφιερωμένο στη γιορτή της μητέρας.

ΥΓ. Όσοι θέλετε κι έχετε χρόνο αξίζει να δείτε τις προτάσεις που σχηματίζονται όταν βάλεις σε σειρά τους τίτλους των τραγουδιών των δύο δίσκων τους.

Setlist.

  1. My
  2. Erection
  3. Have
  4. Shows
  5. Me
  6. Soon
  7. The
  8. Direction
  9. You
  10. Mother

Photo Gallery:

Flickr Album Gallery Pro Powered By: Weblizar

Φωτογραφίες: Χρήστος Λεμονής