Τρεις μήνες μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους LP “Like Stars In A Neon Sky”, οι Ghost Season παρουσίασαν το δίσκο τους την Παρασκευή 21/4 στο Crow. Σε ένα live που με το πέρας του άφησε έντονα την αίσθηση ενός μεγάλου πάρτι, καθώς μουσικοί και κοινό έδειξαν πάνω απ’ όλα να το ευχαριστιούνται.

Πρώτοι ανέβηκαν στη σκηνή με μικρή καθυστέρηση οι Glass Eye Filter, μια φρέσκια μπάντα, καθώς πρόσφατα ολοκλήρωσε το line-up της. Κινούμενοι σε progressive μονοπάτια, άφησαν υποσχέσεις με το παίξιμο τους, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι δε χρειάζονται δουλειά, ειδικά όσον αφορά στο δέσιμο μεταξύ τους. Ξεκίνησαν διασκευάζοντας το “Open Car” των Porcupine Tree και ακολούθησε η πρώτη σύνθεσή τους, το “Ghost Room”, το οποίο σε αρκετά σημεία έχτισε και ωραίο groove. Το πιο ενδιαφέρον ίσως “The Defective Gear” με τις ωραίες, όταν ακούγονταν σωστά, διφωνίες του, προηγήθηκε του καλοπαιγμένου “Ashes” των Pain of Salvation. Έκλεισαν με ακόμα μία σύνθεσή τους, το “Flaws of Isolation”.

Setlist.

  1. Open Car (Porcupine Tree cover)
  2. Ghost Room
  3. The Defective Gear
  4. Ashes (Pain of Salvation cover)
  5. Flaws of Isolation

 

Η συνέχεια δόθηκε με τους Ganzi Gun, οι οποίοι ανέβηκαν στη σκηνή με πολλή διάθεση και άνεση, αρχίζοντας με το δικό τους “Psycho Circus”. Παρά την ατυχία τους στο “Cowboys from Hell” των Pantera (τεχνικό πρόβλημα με τον ήχο της μίας κιθάρας) και το μούδιασμα που προκάλεσε μέχρι και το επόμενο τραγούδι, τα παιδιά επανήλθαν δυναμικά στο “Whiksey Talking” και ξανακέρδισαν το ενδιαφέρον του κόσμου. Τα επόμενα κομμάτια κυμάνθηκαν στο ίδιο ύφος κι επίπεδο έντασης, μέχρι και το τελευταίο, και πιο «πιασάρικο» θα έλεγα, “Fading Lights”. Καλοδουλεμένοι, με ευχάριστες συνθέσεις, αλλά και με τα θέματά τους στον ήχο, έδωσαν τη σκυτάλη στους «οικοδεσπότες».

Setlist.

  1. Psycho Circus
  2. Cowboys from Hell (Pantera)
  3. Siren
  4. Whiskey Talking
  5. Time is now
  6. Τhe Duel is on
  7. Fading Lights

Έχοντας ακούσει ήδη το δίσκο αρκετές φορές ήξερα πάνω κάτω τι να περιμένω από τους Ghost Season και μπορώ να πω ότι η εμφάνισή τους κάλυψε σε πολύ μεγάλο βαθμό τις προσδοκίες που είχα πηγαίνοντας στο χώρο. Ο καλοστημένος ήχος, η εξαιρετική απόδοση των τεσσάρων και η ωραία επικοινωνία τόσο μεταξύ τους, όσο και με τον κόσμο συνέθεσαν το σκηνικό της κάτι παραπάνω από μιας ώρας, κατά την οποία έμειναν στη σκηνή. Πρώτα ακούσαμε το “Break my Chains”. Ακριβώς όπως συνέβη και με το δίσκο, καθώς το τραγούδι είχε δημοσιοποιηθεί πριν την κυκλοφορία του. Ακολούθησε το “Fade Away”, το οποίο ξεσήκωσε όλο το κοινό σε τέτοιο βαθμό, ώστε να ζητηθεί μαζικά κι εν τέλει να παιχτεί ξανά σαν ένα άτυπο encore. Το “The Vampire” επίσης μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και ειδικά οι πολύ ωραίες τριφωνίες του, ενώ το «χτύπημα» συνεχίστηκε μέχρι το “Of Hearts And Shadows”, τη μόνη μπαλάντα της βραδιάς. Για να έρθει η πιο ιδιαίτερη στιγμή του live, όταν παίχτηκε το “Break me Shake me” κι έκανε πολύ κόσμο να χοροπηδήσει από την αρχή ως το τέλος του κομματιού. Το “Sons of Yesterday” και το “Highway” έκλεισαν το setlist διατηρώντας εύκολα την ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί, προσδίδοντας και μια αίσθηση μελαγχολίας.

Setlist.

  1. Break My Chains
  2. Fade Away
  3. Alive (EP, “Ghosts Like Her”)
  4. The Vampire
  5. Dolphin’s Cry
  6. War Of Voices
  7. Of Hearts And Shadows
  8. Ghosts Like Her (EP, “Ghosts Like Her”)
  9. Break Me Shake Me
  10. Sons Of Yesterday
  11. The Highway Part I & II