Το καλό με το να υπάρχει ξένη μπάντα στο billing μιας συναυλίας είναι ότι τις περισσότερες φορές το πρόγραμμα τηρείται ευλαβικά. Στις οχτώ έλεγε έναρξη και όντως στην ώρα τους ήταν στη σκηνή του Gagarin οι One Notion. Με ένα μικρό set βασισμένο αποκλειστικά σε διασκευές ήταν μια όμορφη εισαγωγή στη μεγάλη –σε διάρκεια όπως αποδείχτηκε- βραδιά, με τον τραγουδιστή τους να κερδίζει την προσοχή με τη λεπτή του σιλουέτα και δραστήρια σκηνική παρουσία. Καλός ήχος καμιά τριανταριά νοματαίοι από κάτω…το ήξεραν και το ξέρουμε. Στις συναυλίες πάμε μετά τις δέκα.

Setlist:
01. Intro
02. Hater (Κorncover)
03. Temptation (The Tea Party cover)
04. Sugar (Editors cover)
05. Hallo Spaceboy (David Bowie cover)

Επόμενοι στη σκηνή οι ambient INsCissorS. Minimal ηλεκτρονικοί ήχοι, χρήση του video wall, 2 γυναικείες φωνές και 2 performers σε ένα αποτέλεσμα δίχως προσωπικότητα. Ούτε κάτι Χιτσκοκικό βγήκε μέσα από τις συνθέσεις, αλλά ούτε κάτι αισθησιακό, όπως ήταν οι σκηνές που έπαιζαν.  Στο “Ritual ΙΙ” θα προστεθεί άλλο ένα μέλος στο συγκρότημα στα percussions, προσθέτοντας στο ρυθμικό κομμάτι, αλλά πάλι όχι στο αισθητικό. Επίσης όσον αφορά στο performance, ενώ η Νικόλ Δρόσου είχε προσέξει την εμφάνισή της, ο παρτενέρ της πέρα από την μάσκα του φόραγε μια γκρι φόρμα σαν να ήταν μέρος ενός contemporary show.  Τέλος το “Hachiko” ήταν κάτι σαν ένα πιάνο ιντερλούδιο αλλά ήταν πολύ απλοϊκό στη σύνθεσή του και δεν είχε κάποια συνέχεια.

Setlist:
01. Intro
02. Sanatorheum Session III
03. Ritual II
04. Nothing Moves Here – Session IV
05. The HandRed Years Of Rain
06. Hachiko

Νομίζω ότι σιγα σιγά η άποψη του HardMusic.GR  για τους Daffodil γενικεύεται. Οι τρικαλινοί θα ήταν ένα φανταστικό tribute band στους Him, αλλά σαν συγκρότημα χάνουν όλη την έννοια της προσωπικότητας. Οι συνθέσεις τους θα κινηθούν στα πλαίσια που έθεσαν οι Φινλανδοί στην μετά-“Dark Light” εποχή τους και ειδικά στο “Screamworks”, με συνθέσεις όπως το “Heart of the deceiver” και “In fear”, με τα πλήκτρα να είναι αρκετά μπροστά στη μίξη και όλα τα goth/rock/pop στοιχεία που έχουν οι μαγουλάδες βόρειοι. Από κει και πέρα ό,τι έκανε ο Valo στο dvd, τις ίδιες κινήσεις έκανε και ο Γουγουλάκης.

Setlist:
01. End of days
02. In fear
03. Heart of the deceiver
04. Say just words (Paradise Lost cover)
05. At the darkest sides of Danube
06. Love infernal (Poisonblack cover)
07. Down the corridor

Ευτυχώς που δεν έχει κρύσταλλα το Gagarin αλλιώς θα τα κλαίγαμε μετά την εμφάνιση των Enemy Of Reality. Η φωνή της Τσακιράκη όταν άνοιγε πλημμύριζε όλο το μαγαζί με ένταση, πάθος και μουσικότητα. Παίζοντας τραγούδια μόνο από το “Arakhne” παρουσίασαν ένα σφιχτοδεμένο set, που σιγά σιγά κέρδισε μεγάλο μέρος ενός δύσκολου για το είδος τους κοινό. Το ήξεραν ότι ήταν μεγάλο και δύσκολο το στοίχημα και σχεδόν το κέρδισαν. Το κάθε τραγούδι ξεχωριστά έχει το δικό του ιδιαίτερο βάρος, είτε μιλάμε για το ατμοσφαιρικό “Weakness Lies Within” είτε για το καθηλωτικό “I Spare you”. Ο ήχος, όπως και σε όλα τα συγκροτήματα, ήταν πολύ καλός και με τη συνοδεία από έναν αρκετά εντυπωσιακό φωτισμό, που γέμιζε τον χώρο και πρόσθετε σκιές δημιουργώντας βάθος, ολοκλήρωσε την αισθητική του concept του συγκροτήματος. Η έλλειψη των πλήκτρων έβαλε αρκετά προηχογραφημένα μέρη και θεωρώ ότι για τα live τους χρειάζονται έναν δεύτερο κιθαρίστα στο ρυθμικό κομμάτι. Παρόλα αυτά –και ένα προβληματάκι στο καλώδιο της κιθάρας-, το συγκρότημα έκανε μια επαγγελματικότατη παρουσία με τα μέλη βαμμένα σχεδόν σε black metal αισθητική και πολύ ζεστή επαφή με το κοινό. Δεν είναι τυχαίο που τους καλούν στο εξωτερικό, δεν είναι τυχαίος ο ντόρος γύρω από το όνομά τους. οι Enemy Of Reality είναι μια μουσική εγγύηση.

Setlist:
01. Martyr
02. In hiding
03. Weakness Lies Within
04. Time Immemorial
05. I spare you
06. Afraid No More
07. The taste of defeat

Το ζεστό κλίμα που είχε ήδη δημιουργηθεί αναζωπυρώθηκε με την τρομερή εμφάνιση των Diary Of Dreams. Οι Γερμανοί είναι από τις μεγάλες αγάπες του ελληνικού κοινού και φάνηκε από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Με μια εμφάνιση που ταξίδεψε το κοινό στις αρχές του συγκροτήματος, στον δίσκο “Cholymelan” μέχρι το σήμερα και για δύο ώρες και με δύο encore, δεν άφησαν κανέναν δίχως να χορέψει και να τραγουδήσει. “Chemicals”, “Τhe Wedding”, “Reign of Chaos”, “Sinferno”, “False Affection”, “False Creation”, “She and her darkness”, “Grau im Licht”, “Haus der Stille” και φυσικά τα “Butterfly:Dance!” που τραγουδησε ο κόσμος τα ρεφρέν και “The Curse”, ήταν κάποιες μόνο από τις σφαίρες στο οπλοστάσιο των Diary Of Dreams. Οι στίχοι τους στριμωγμένοι στην απόγνωση της μοναξιάς και της προδοσίας, μέσα από την μελαγχολική χροιά του Adrian Hates αποκτούν πρόσβαση στο κοινό, το συγκρότημα –αν και βασικά είναι η live μπάντα του Adrian- βγάζει ένταση και δύναμη πάνω στην σκηνή, μεταμορφώνοντας τα κομμάτια σε σχεδόν metal δυναμικές. Τέλος, τα φώτα θα απογειώσουν το όλο αποτέλεσμα.  Στην προτελευταία τους εμφάνιση γι’ αυτή την περιοδεία, μπροστά σε ένα αγαπημένο τους κοινό, τελείωσαν το encore τους, έφυγαν από την σκηνή, άναψαν τα φώτα, μπήκε μουσική από το Gagarin για να ξανακλείσουν όλα με τη μπάντα να εκτελεί φανταστικά το “Ikarus”.

Photo Gallery:

Flickr Album Gallery Pro Powered By: Weblizar

Φωτογραφίες: Διονύσης Παρθενιάδης (Facebook Page: https://www.facebook.com/dionpa )