Ποια είναι η απόσταση μεταξύ του Carl Jung και του Sigmund Freud; Ποια είναι τα πλαίσια ελευθερίας του ανθρώπου; Σε ένα μεσημεριανό Menudo, ο Γιάννης (Jon V) και ο Γιώργος (Ravaya) των Need, μίλησαν στο HardMusic.GR για το πανέμορφο «Hegaiamas» και όχι μόνο.

Κατ’αρχάς συγχαρητήρια για τη νέα σας κυκλοφορία. Έχετε ήδη πάρει πολύ καλές κριτικές. Έχετε πάρει και κακές;
Γιώργος: Ναι, έχουμε πάρει και 2-3 πραγματικά κακές. Δεν αρέσουν όλα σε όλους. Δεν υπάρχει αντικειμενική κριτική στην πραγματικότητα. Έχει να κάνει με το αν σου αρέσει ή όχι, πέρα από κάποια αντικειμενικά κριτήρια.

Γενικά όμως πώς έχουν πάει;
Γιώργος: Γενικά έχουν πάει πάρα πολύ καλά.
Γιάννης: Και από παντού.
Γιώργος: Ναι, παντού. Παραδοσιακά στη Γερμανία δεν πηγαίναμε καλά. Με αυτό το δίσκο όμως πήγαμε πάρα πολύ καλά.
Γιάννης: Κι ακόμα μπορούν να βγουν πολλές.

Τα μεγάλα περιοδικά εξωτερικού σας έχουν περιλάβει ή όχι ακόμη;
Γιάννης: Η αλήθεια είναι ότι άργησαν να πάνε εκεί τα promo, γιατί ήθελαν cd. Οπότε ίσως βγουν σύντομα. Απλά με τα περιοδικά είναι και πιο δύσκολο να μάθεις αν σου έχουν κάνει την παρουσίαση, ενώ με τα sites είναι εύκολο γιατί σε tagάρει στο facebook και το βλέπεις αμέσως.

Να πάμε λίγο στον τίτλο του δίσκου; Hegaiamas είναι ο κόσμος μας, η γη μας. Η ελευθερία που αναφέρεται στον υπότιτλο έρχεται λίγο σε αντίθεση με την κοινωνικοπολιτική κατάσταση; Υπάρχει ελευθερία;
Γιώργος: Δεν το έχουμε αντιληφθεί έτσι. Η λογική μας είναι ότι η πρώτη μας φυλακή είναι το σώμα μας και η δεύτερη η βαρύτητα. Ναι μεν πια μπορούμε να ξεπεράσουμε – κυρίως μέσω της τεχνολογίας- αυτά τα δεσμά, αλλά αυτό είναι μόνο προσωρινό, τα δεσμά παραμένουν.
Γιάννης: Ο καθένας έχει τη δική του άποψη για το τι σημαίνει ελευθερία. Ελευθερία μπορεί να είναι για κάποιον το τι θα κάνει με τη ζωή του, το να έχει επιλογή, που πολλοί άνθρωποι δεν έχουν αυτή την επιλογή. Ένα άλλο μεγάλο θέμα είναι από πού ξεκινάει, ποιος σε κρατάει δέσμιο – κοινωνικοπολιτικά κυρίως- και πώς μπορεί αυτό να λυθεί. Νομίζω ότι όλες οι σχετικές συζητήσεις που γίνονται μένουν σε θεωρητικό επίπεδο και πρακτικά δεν γίνεται τίποτα, όσο πεσιμιστικό κι αν ακούγεται αυτό.

Τα δεσμά παραμένουν

Σε κάποια ταινία έλεγε ότι η ελευθερία δεν αφορά πλέον τους ανθρώπους, αλλά μόνο τους αφορά να αγοράζουν ρούχα.
Γιώργος: Αυτό που λες τώρα, μιας και το συζητάμε σοβαρά, είναι μία πρακτική αποτύπωση ενός φροϋδικού μοντέλου, του οποίου έγινε κατάχρηση για να έχουμε αυτή τη στιγμή αυτό που λέμε δυτικό πολιτισμό. Αν το δούμε κυνικά η ζωή είναι σαν ένα βράχος που σπρώχνεις μόνιμα. Αν μέσα σε αυτό μπορείς να βρεις την ευτυχία, τότε μάλλον είσαι ελεύθερος.

Βγάλατε το δίσκο, που περιλαμβάνει το “Tilikum” και λίγο καιρό μετά δυστυχώς πέθανε η φάλαινα. Πόσο δυνατές είναι οι συμπτώσεις για εσάς τους δημιουργούς, σας επηρεάζουν ή τα θεωρείτε τυχαία γεγονότα;
Γιάννης: Νομίζω ότι αυτό έχει να κάνει με τη συγχρονικότητα, κάτι σημαίνει πιθανών.
Γιώργος: Ίσως να είναι η έκφραση ενός ασυνειδήτου, που σε προκαλεί να ασχοληθείς με ένα θέμα κι ας μην γνωρίζεις τι συμβαίνει. Δεν πιστεύω και πολύ στο τυχαίο.
Γιάννης: Εμένα με ενδιαφέρει το τι είναι και πώς συμβαίνει, αλλά φυσικά δεν εξηγείται. Μου έχει συμβεί πολλές φορές να μοιάζει κάτι τυχαίο, αλλά στην ουσία να μην είναι.

Οι στίχοι του «Alltribe» μοιάζουν σαν να βρίσκεσαι σε όνειρο ή εμένα μου μοιάζει έτσι;
Γιάννης: Ναι. Αυτό που εμένα με ιντρίγκαρε πάρα πολύ σε αυτό ήταν ότι είχα μία πολύ συγκεκριμένη εικόνα στο μυαλό μου, επηρεασμένος από κάποιες ταινίες που μου είχε προτείνει ο Γιώργος να δω, που ήθελα να τη μεταφέρω. Αν λοιπόν νιώθεις κι εσύ κάπως έτσι, τότε είμαστε πολύ καλά. Βέβαια, την ιδέα για το ρεφραίν την είχα πριν από περίπου 10 χρόνια και τώρα κόλλησε.

Υπάρχει μια κυκλική ροή ανάμεσα στους στίχους των τραγουδιών, κάποιοι επαναλαμβάνονται. Αυτό ισχύει σε εσάς γενικά για τη ροή των πραγμάτων;
Γιώργος: Αν υποθέσουμε ότι αυτά που ξέρουμε από τη φυσική είναι σωστά, τότε είναι κυκλικά.

Τι σας ώθησε να κάνετε αυτή την κυκλική ροή;
Γιώργος: Μια μελωδία. Ήταν κάτι πολύ δυνατό που θεωρούσα ότι είχε σημασία, ότι κόλλαγε να επαναληφθεί.

Το «Rememory» είναι το πρώτο που γράφτηκε για το δίσκο; Γι’αυτό το ακούσαμε νωρίτερα στα lives σας;
Γιάννης: Ναι.
Γιώργος: Πρώτα είχαμε τελειώσει το «Rememory» και το «Alltribe» όταν έγινε το anniversary, όχι όλο το δίσκο, και σκεφτήκαμε ότι καλό θα ήταν να παίξουμε και κάτι από αυτά.

Αν πάρουμε ως δεδομένο ότι όλα τα riffs τα έχει γράψει ο Tony Iommi, τότε είμαστε κλασικοί μεταλλάδες.

Να μείνουμε λίγο στο ομώνυμο κομμάτι του δίσκου. Στιχουργικά μου έμοιαζε λίγο σαν να είναι μία δική σας εκφορά του «One More Time» των Quensryche. Είναι έτσι;
Γιώργος: Πολύ ενδιαφέρον παραλληλισμός. Μπορεί να είναι αυτό που λέγαμε πριν για το τυχαίο. Είναι βέβαια βαθειά επιρροή οι Queensryche. Ταιριάζει κι αυτό το σκοτεινό ύφος του τραγουδιού.
Γιάννης: Ίσα ίσα….εγώ νομίζω ότι είναι πολύ φωτεινό. Όχι χαρούμενο, αλλά φωτεινό.

Πάμε στο I.O.T.A. τώρα. Έχει σχέση με το ομώνυμο αμερικάνικο θεατρικό;
Γιώργος: Όχι…. -Εδώ το δαιμόνιο HardMusic, έχει βρει το clue και μιλήσαμε για τον παραλληλισμό αλλά το συγκρότημα μας παρακάλεσε να μην τον αποκαλύψουμε ακόμα-. Βέβαια είναι για μένα επίσης μεγάλη επιρροή ο Tony Kushner που το έχει γράψει. Αλλά ουσιαστικά δεν έχει καμία σχέση. Στη δική μας περίπτωση το I.O.T.A. είναι απλά το ελληνικό ι αγγλιστί.

Από τις ηπειρώτικες αναφορές που είχε το “Orvam”, πάμε σε λίγο κέλτικο ύφος στο ομώνυμο του δίσκου τραγούδι.
Γιώργος: Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι. Απλά είναι αυτό το στυλ που γράφω όταν δεν το πολυσκέφτομαι.

Είναι λίγο βουνίσιο πάντως το στυλ. Έχεις καταγωγή από κάποιο ορεινό μέρος;
Γιώργος: Ναι, είναι κάπως βουνίσιο χωρίς να έχω τέτοια καταγωγή. Βέβαια οι Έλληνες και οι Ιρλανδοί έχουν πολλά κοινά, οπότε μπορεί κάποιο κοινό χαρακτηριστικό μας να βγαίνει και στη μουσική.

Να αλλάξουμε λίγο κλίμα. Μέχρι το «Siamese God» ήσασταν μία μπάντα που έβγαζε ωραίους δίσκους, αλλά μέχρι εκεί. Από το «Orvam» και μετά αλλάζει αυτό. Πόσο διαφορετικά δουλεύετε πλέον και πόσο διαφορετική νοοτροπία έχετε για να είστε μία μπάντα ισάξια με αυτές τους εξωτερικού;
Γιώργος: Προσωπικά ήθελα ένα δίσκο σαν το «Orvam» να βγάζαμε μετά το demo. Αυτό οραματιζόμουν.
Γιάννης: Για μένα έχει να κάνει με την ωριμότητα στο παίξιμο, στη διαδικασία επιλογής, σε όλα.
Γιώργος: Παίζει ρόλο και η διάθεση, στην οποία βρίσκεσαι. Θυμάμαι στο «Siamese God» κάναμε πρόβες όποτε μπορούσαμε και παράλληλα γράφαμε και κομμάτια. Στο «Orvam» όμως μπήκαμε για να γράψουμε δίσκο. Και αυτό σε βάζει στην κατάλληλη διάθεση, στο κατάλληλο κλίμα. Στο «Hegaiamas» υπήρχε πρόγραμμα, 2-3 φορές την εβδομάδα, από 3-4 ώρες τη φορά, για 4 μήνες κάναμε αποκλειστικά αυτό. Και νομίζω αυτό είναι βασικό.
Γιάννης: Για μένα η βασική διαφορά είναι ότι πλέον αποφασίζει η μπάντα στην πράξη για το τι θα πάει πού.

Μου έχει κολλήσει στο μυαλό ο επόμενος δίσκος να είναι βασισμένος στις φωνητικές γραμμές.

Έχετε καταφέρει να βγάζετε τεράστια κομμάτια και να μην κουράζουν. Σας φόβισε καθόλου στην αρχή;
Γιώργος: Όχι, καθόλου. Μας πάει. Εμείς όταν γράφουμε ένα τραγούδι παίζουμε κάτι, μας αρέσει, το κρατάμε και πάμε στο επόμενο κι έτσι γίνεται κομμάτι – κομμάτι, μέχρι που κάποια στιγμή τα μαζεύουμε όλα και τα παίζουμε μαζί και συνήθως βγαίνει γύρω στα 7-8 λεπτά.

Η κοινή συγγραφική οπτική μεταξύ του «Orvam» και του «Hegaiamas» έγινε επίτηδες υποθέτω.
Γιάννης: Τη σειρά των κομματιών την αποφασίζει συνήθως ο Γιώργος, βάσει αίσθησης. Αλλά μάλλον έχει να κάνει και με το χαρακτήρα της μπάντας.

Και πώς αποφασίζεις τι θα πάει πού;
Γιώργος: Βάσει αίσθησης μόνο. Για το πώς δένει το ένα με το άλλο. Π.χ. στο «Hegaiamas» θεωρώ ότι αν δεν υπήρχε το «I.O.T.A.» θα ήταν τεράστιο λάθος, γιατί υπάρχει γενικά πολλή πληροφορία και κάπου έπρεπε να υπάρξει και λίγη ησυχία.

(ακούγοντας το «Sad But True» ο Γιώργος πωρώνεται) Κλασικομεταλάδες είστε;
Γιώργος: Αν πάρουμε ως δεδομένο ότι όλα τα riffs τα έχει γράψει ο Tony Iommi, τότε είμαστε.

Θα μπαίνατε ποτέ στη διαδικασία να απλοποιήσετε το μουσικό concept των τραγουδιών σας;
Γιώργος: Για μένα τα κομμάτια μας είναι απλά, έχουν μία πληροφορία όχι φοβερή, ένα riff και τέλος.
Γιάννης: Εγώ θεωρώ ότι το τι είναι απλό και τι όχι, έχει να κάνει πολύ και με τις ταμπέλες.

Γιάννη υποθέτω ότι εσύ είσαι ο τελευταίος κάθε φορά που μπαίνει στο studio για να γράψει. Πώς πιστεύεις ότι πρέπει να τοποθετείται μία φωνή πάνω σε ένα τεχνικό metal δίσκο;
Γιάννης: Αυτό που κάνουμε εμείς και είναι και η μαγεία μας είναι ότι φτιάχνουμε το μουσικό μέρος, που δεν είναι βέβαια και ότι πιο εύκολο για να τραγουδήσεις από πάνω, θα γράψω τα φωνητικά έτσι όπως τα νιώθω και αυτό που αρέσει σε όλους μας, αυτό θα κρατήσουμε.

Το σκέφτεστε καθόλου όταν γράφετε μία μελωδική γραμμή αν τραγουδιέται ωραία;
Γιώργος: Θα στο απαντήσω λίγο αντίστροφα. Μου έχει κολλήσει στο μυαλό ο επόμενος δίσκος να είναι βασισμένος στις φωνητικές γραμμές.

Οι 5 σας πόσα κοινά έχετε;
Γιάννης: Είμαστε όλοι πολύ διαφορετικοί, όμως συνεννοούμαστε, υπάρχει ένα ωραίο vibe, γουστάρουμε αυτό που κάνουμε.
Γιώργος: Αυτό που κάνουμε και οι 5 είναι πιο μεγάλο από τον καθένα μας ξεχωριστά.

Με τον ντόρο που έγινε με τους 2 τελευταίους δίσκους, οι προηγούμενοι δίσκοι έχουν αποκτήσει πρισσότερη ανταπόκριση αγοραστική;
Γιάννης: Ναι και είναι πολύ ευχάριστο. Και μάλιστα παρατηρώ ότι υπάρχει πολύς κόσμος που μας μαθαίνει από αυτό το δίσκο, του αρέσουμε και αγοράζει και τα παλιότερα.

Πήγαινετε στην Αμερική για περιοδεία. Είναι εντυπωσιακό και δύσκολο βήμα. Και ακριβό θα έλεγα.
Γιώργος: Είναι το επόμενο βήμα. Και κάποια στιγμή σου έρχεται η ευκαιρία. Πρέπει να την αρπάξεις. Κι εμάς τώρα είναι η ευκαιρία μας.

Πόσες στάσεις θα κάνετε;
Γιάννης: Δεν έχει κλείσει ακριβώς το τελικό πρόγραμμα, αλλά θα είναι 20-25.
Γιώργος: Θα πάμε σε όλη την Αμερική και στον Καναδά. Στην ουσία πάμε να δούμε τι γίνεται εκεί. Υπάρχει πολύ καλό feedback.

Παρουσίαση του δίσκου θα κάνετε στην Αθήνα;
Γιώργος: Ναι. Θα  είναι στις 21 Απριλίου και θέλουμε να είναι κάτι ιδιαίτερο.

Τι θέλετε να προσθέσετε;
Γιάννης: Θέλουμε να ευχαριστήσουμε κάποιους ανθρώπους που έβαλαν τα δυνατά τους και έχουν δημιουργήσει εξαιρετικά πράγματα γι’αυτό το δίσκο, όπως είναι η Σαπφώ Σταυρίδη στα φωνητικά, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος στο artwork, ο Έκτορας Κουντούρης στα video, ο Έκτορας Τσολάκης στην παραγωγή και τα κορίτσια μας στη χωρωδία του «Hegaiamas».
Γιώργος: Θέλω να προσθέσω τον Τέλη Μίμογλου, φανταστικός κιθαρίστας, με βοήθησε πάρα πολύ, γράψαμε μαζί όλες τις κιθάρες και με συμβούλευε σε όλα.