Οι Mahakala είναι στα φόρτε τους. Λίγο πριν το New Long Festival, ο Δημήτρης Κότσης, επιλέγει δέκα δίσκους (περίπου), δείχνοντας τον δρόμο για τη Νέα Μάκρη.

offspring_smash1. Ο πρώτος δίσκος που αγόρασα.

Offspring – «Smash»

 

 

2. Ο δίσκος που θα ήθελα να είχα δημιουργήσει.                        Black Sabbath _Heaven and Hell
Black Sabbath – «Heaven and Hell»

 

Motley Crue_Girls, Girls, Girls3. Ο δίσκος που δεν περιμένει κανείς ότι έχω.

Motley Crue – «Girls, Girls, Girls»

 

 

4. Ο δίσκος που με έκανε να ασχοληθώ με τη μουσική.

No such thing. Έπαιζα μουσική ως παιδί, πολύ πριν ακούσω ροκ δίσκους.

 

5. Ο δίσκος που ακούω στις πιο προσωπικές μου Shora_Malvalστιγμές

                         Shora – «Malval»

 

Judas Priest_Painkiller6. Ο δίσκος που είναι ο ορισμός του metal.

Judas Priest – «Painkiller»

 

7. Ο δίσκος με το καλύτερο εξώφυλλο.

Blue Oyster Cult – Agents of Fortune

 

8. Ο δίσκος που θέλω να με θυμούνται.

Δεν νομίζω πως τον έχω κυκλοφορήσει ακόμη.

“… And Justice for All”_Metallica9. Ο δίσκος με την πιο αντιπροσωπευτική παραγωγή.

Είναι τόσο πολλοί. Θα έλεγα το “… And Justice for All”
των Metallica, απλά και μόνο επειδή είναι παραγωγή-statement,
που ακόμη αποτελεί “δάχτυλο στον λαιμό” για μερικούς.

10. Ο δίσκος με το χειρότερο filler.

Black Sabbath – «Paranoid».
Επίσης το ιστορικότερο filler.